Biały Dunajec Bukowina Tatrzańska Białka Tatrzańska Poronin Zakopane

Świat zwierzęcy Tatr charakteryzuje się także dużą odrębnością, związaną również z podziałem na poszczególne strefy. Piętra leśne zamieszkują gatunki na ogół pospolite: jelenie (około 300 sztuk), sarny, dziki, wilki i lisy. Zachowały się jeszcze rysie i żbiki. Najdostojniejszym regli jest niedźwiedź brunatny, który w swych wędrówkach zapuszcza się nawet na wysokie przełęcze. Obecnie po polskiej stronie Tatr przebywa około 12 sztuk, podczas gdy w całym paśmie żyje ich około 60. Tatry zamieszkuje również sporo kun, łasic i gronostajów. Główną atrakcją fauny tatrzańskiej stanowią jednak gatunki żyjące w wyższych piętrach.

Są to takie których poza Tatrami nie spotyka się nigdzie indziej w Polsce. Należą do nich kozice podgatunku tatrzańskiego, (według spisu z roku 2000 jest ich 80 sztuk, a po słowackiej dwa razy więcej), świstaki, polniki tatrzańskie i darniówki tatrzańskie. Spośród wymienionych zwierząt najłatwiej można zaobserwować kozicę, która stała się symbolem Tatrzańskiego Parku Narodowego, (nam poza sześcioma kozicami widzianymi pod przełęczą Łomnicką udało się także zauważyć świstaka). Zwierzęta te występują także w Sudetach, do których zostały sprowadzone osobniki podgatunku alpejskiego. Tylko w Tatrach jednak gatunek ten pojawił się w sposób naturalny i przetrwał do dziś. By zobaczyć świstaka, trzeba mieć więcej szczęścia i cierpliwości.

Częściej można go usłyszeć niż dojrzeć, bowiem płochliwe zwierzątka, gdy tylko wyczuje zagrożenie, ostrzega swoich współbraci ostrym gwizdem niosącym się daleko po halach. Choć trudno w to uwierzyć, górale do dzisiaj uważają, że sadło świstaka leczy wszelkie dolegliwości, toteż niestety zdarzają się ciągle wypadki zabijania tych sympatycznych zwierząt. "Polowania" są tym bardziej godne potępienia, że mają miejsce w zimie, gdy odkopuje się śpiące osobniki, które nie mają w tej sytuacji żadnych szans na ocalenie, ani nawet podjęcia walki o życie. Wspomniane tu zwierzęta są w bardzo wyspecjalizowany sposób przystosowane do życia w środowisku wysokogórskim. Spośród wielu gatunków tatrzańskich ptaków warto wymienić orzechówkę, zamieszkującą lasy reglowe, pojawiającą się często w sąsiedztwie limb, których nasionami, limbowymi orzeszkami, chętnie się żywi, oraz niepozornego, choć łatwego do zauważenia świergotka górskiego, zwanego przez górali siwarnikiem, siadającego na czubkach gałęzi kosodrzewiny.

W reglu dolnym nad potokami można spotkać pluszcza zwanego korduskiem - jedynego ptaka z rzędu wróblowatych (czyli śpiewających) umiejącego zdobywać pokarm pod wodą i liczne pliszki górskie o żółtych elementach ubarwienia. Na urwiskach skalnych, w krainie hal i turni mieszka pomurnik zwany przez górali mentlem, czyli motylem - niezwykle rzadko spotykany w swoim naturalnym środowisku ptak, o ciemnoszarym upierzeniu z dużymi amarantowymi plamami na skrzydłach. Do rzadkości należy, niestety, król tatrzańskich ptaków - orzeł przedni; w całych Tatrach żyje tylko kilka par. Zmniejsza się również populacja kruków. Z płazów i gadów wspomnieć należy salamandry plamiste, traszki i żmije zygzakowate.