Biały Dunajec Bukowina Tatrzańska Białka Tatrzańska Poronin Zakopane

Największa polska dolina tatrzańska leży na zachodnim krańcu pasma i cieszy się nieco mniejszą popularnością niż sąsiadująca z nią Dolina Kościeliska, choć nie jest mniej interesująca, tylko całkiem inna. W pierwszej chwili przytłacza swoimi rozmiarami, wydaje się bardzo ponura, co wcale nie umniejsza jej piękna.

Tutaj, podobnie jak w sąsiedniej Dolinie Lejowej, można jeszcze spotkać pasące się stada owiec oraz szeregi szałasów, jakby żywcem wyjęte ze starych fotografii. W Dolinie Chochołowskiej została również nakręcona słynna scena kuligu w ekranizacji Potopu, przeprowadzano tu zawody ratowników tatrzańskich oraz szkolenia komandosów.

Północną część doliny budują dolomity i wapienie dolomitowe, które widać już przy Siwej Polanie, a także w zachodnich dolinkach bocznych: Małych i Wielkich Koryciskach oraz w Niżniej Bramie Chochołowskiej, zwanej też Bramą Kmietowicza. W dnie Potoku Chochołowskiego można zobaczyć zielonkawe łupki i wapienie kredowe. Część południowa, od Wyżniej Bramy Chochołowskiej należy już do strefy skał krystalicznych. Gnejsy i granity można podziwiać u stóp Wielkiego Kopieńca, leżącego w widłach dolin Chochołowskiej i Starorobociańskiej. Na różnice krajobrazowe między częścią południową i północną miał też wpływ lodowiec, tworzący się w kotłach pod Jarząbczym, Starorobociańskim i Wołowcem, który nie przekroczył granicy Wyżniej Bramy Chochołowskiej. Dolina ma powierzchnię 35,6 km2 i ciągnie się na długości około 10 km.

Pod Wielkim Kopieńcem odchodzi od niej Dolina Starej Roboty. W dalszej części Chochołowska rozdziela się na Dolinę Jarząbczą i Chochołowską Wyżnią. Wlot doliny jest niezwykle ciekawy pod względem florystycznym. Jeszcze na obrzeżach TPN rozciąga się polana Molkówka - zwykle omijana przez turystów. Znajduje się tutaj najstarsze tatrzańskie torfowisko, liczące 10 tys. lat, otoczone lasem świerkowym. Roślinność uległa niestety przekształceniu na skutek działalności pasterskiej. Tuż obok, już na terenie Parku, leżą Siwiańskie Turnie z największym tatrzańskim skupiskiem sosny zwyczajnej. W dolinie niepodzielnie panują jednak lasy świerkowe, pokrywające prawie 70% jej powierzchni.

Wczesną wiosną na wszystkich polanach masowo kwitną krokusy. Duża ilość łąk sprawiła, że, po przemysłowym epizodzie, nadeszła w dolinie epoka działalności pasterskiej, obecnie kontynuowanej jedynie symbolicznie w ramach atrakcji turystycznych.

źródło: http://przewodnik.onet.pl