Biały Dunajec Bukowina Tatrzańska Białka Tatrzańska Poronin Zakopane

Najpopularniejszy szczyt obok Kasprowego Wierchu w Tatrach Polskich. masyw górski w Tatrach Zachodnich, złożony z trzech szczytów: Małego Giewontu (1728m n.p.m.) – oddzielonego od głównego wierzchołka Giewoncką Przełęczą, z której opada cieszący się złą sławą (ze względu na to że ginie w nim wielu turystów, którzy zbaczają ze szlaku celem skrócenia drogi z Giewontu) Żleb Kirkora, właściwy szczyt – Wielki Giewont (1894 m n.p.m., płn. ściana wysoka na ok. 600 m) i Długiego Giewontu (1867 m n.p.m., płn. ogromna ściana ma ok. 620 m wysokości względnej i 1,3 km długości, na południe opada ścianami 40-80-metrowymi). W kierunku południowym zbocza Wielkiego Giewontu opadają do Kondrackiej Przełęczy. Masyw Giewontu położony jest w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego, między Doliną Kondratową, Doliną Małej Łąki i Doliną Strążyską.

Oba wysokie szczyty Giewontu górują nad Zakopanem i są z niego znakomicie widoczne.

Od strony północnej Giewont jest stromy i niedostępny, zbocza południowe są łagodne. Długość całego masywu wynosi ok. 2,7 km. Południowe jego stoki zbudowane są z twardych skał krystalicznych; granitów i gnejsów, północne zaś z bardziej miękkich – ułożonych warstwowo dolomitów, przechylonych pod kątem 80 ° na północ.