Biały Dunajec Bukowina Tatrzańska Białka Tatrzańska Poronin Zakopane

Samotna turnia powyżej południowo-zachodniego brzegu Morskiego Oka, szczyt o wysokości 2068 m n.p.m.

Słynna, północno-wschodnia ściana turni, którą prowadzą jedne z najtrudniejszych dróg wspinaczkowych w Tatrach opada prawie pionowo 250 m w dół. Najłatwiejsza (choć też wspinaczkowa) droga, nazywana "przez płytę", wiedzie od zachodu od strony Dolinki za Mnichem.

Wschodnia ściana Mnicha. Jej środkiem (przez wyraźnie widoczne M) idzie słynna droga wspinaczkowa wariant R

Turnia posiada dwa, położone blisko siebie wierzchołki, z których nieco wyższy (główny) jest to wierzchołek północno-wschodni utworzony z wielkiego, pochyłego, skalnego bloku. Od strony Dolinki za Mnichem (poniżej północno-zachodniej ściany turni), widoczny jest trawiasto-skalny taras nazwany Mnichowe Plecy. O strony Morskiego Oka widoczny jest Ministrant, w którego wielkim okapie (największym w polskich Tatrach) znajdują się bardzo trudne drogi hakowe.
W południowo-zachodniej grani Mnicha znajdują się dwie kulminacje:

- Mniszek (2045 m n.p.m.), widoczny znad Morskiego Oka po lewej stronie od Mnicha i oddzielony od niego Wyżnią Mnichowi Przełączką (ok. 2035 m n.p.m.), z której schodzi długi komin ograniczający wschodnią ścianę szczytu.

- Mnichowa Kopa (2090 m n.p.m.), oddzielona od Mniszka szerokim siodłem Mnichowej Przełączki Niżniej (ok. 2025 m n.p.m.). Z przełęczy, w kierunku Morskiego Oka opada potężny Mnichowy Żleb. Wschodna ściana (ok. 140 m wysokości) Mniszka i północno-wschodnia Mnicha (ok. 260 m wysokości) opadają do tego żlebu.

Za Mnichową Kopą grań Mnicha ginie w Mnichowym Piargu podchodzącym pod ściany opadające z głównej grani, poniżej Zadniego Mnicha i Cubryny.

Zarys góry jest symbolem umieszczonym na odznakach przewodników tatrzańskich. Sylwetka tego szczytu jest charakterystycznym elementem panoramy Tatr Wysokich. Kształtem przypomina postać siedzącego mnicha w kapturze. Z góra tą wiąże się wiele podań i legend tatrzańskich o wędrującym po Tatrach mnichu.

Szczyt opisywany był również przez poetów

Fragment wiesza "Mnich" Kazimierza Andrzeja Jaworskiego:

Mnich - ale nie cichy braciszek.

Modli się - ale nie pokorą.

Mgła siwa się nad nim kołysze,

wiatr pod nim ugina bory.

W okolicach Morskiego Oka znajdują się jeszcze dwa inne szczyty, o podobnej nazwie: Zadni Mnich i Żabi Mnich.