Potrzebujesz wtyczki Macromedia Flash.
Pobierz wtyczke

Geografia

turystyka.org.pl
84-100 Puck
ul. AWP 2a
tel. 0800 146 148
fax (0 58) 774-36-62
e-mail: info@turystyka.org.pl
(nie udzielamy inforormacji o noclegach)

turystyka.org.pl złotą stroną !
Manager ds. klientów portalu
Marta Paluszyńska
0 691 690 032

Przedstawiciel regionalny
Waldemar Kamiński
0 691 690 233




RUSINOWA POLANA

Polana o całkowitej powierzchni 100 ha (w tym 20 ha łąk) w partii reglowej Tatr Wysokich. Leży pomiędzy Gęsią Szyją (1489 m n.p.m.) a Gołym Wierchem (1205 m n.p.m.). Polana graniczy od północnego zachodu z odnogą Doliny Filipki – Doliną Złotą (oddziela je Złoty Potok) i od południa z Doliną Waksmundzką. Polana jest przełamana i ma dwa piętra. Rozciąga się na wysokości od około 1170 m n.p.m. do 1300 m n.p.m.

Od początku ruchu turystycznego w Tatrach przez Rusinową Polanę przebiegały szlaki turystyczne. Już Walery Eljasz-Radzikowski w swoim przewodniku Tatry z 1886 r. opisuje ją jako dogodne miejsce dla dłuższego wypoczynku. Choć sama polana nie posiada żadnej infrastruktury turystycznej krzyżują się tu szlaki oznaczone kolorami:

Szlak niebieski – z Zazadniej przez Rusinową Polanę do Palenicy Białczańskiej. Od tego szlaku odchodzi na skraju Polany oznaczony kolorem czarnym szlak prowadzący na Polanę Pod Wołoszynem.

Szlak zielony – z Wierch Porońca, przez Goły Wierch, Rusinową Polanę na Gęsią Szyję.

Rusinowa Polana ceniona jest wśród turystów ze względu na piękne widoki na wschodnią część Tatr i leżącą poniżej Dolinę Białki. Nie bez znaczenia dla odwiedzających turystów jest możliwość odwiedzenia położonego w bezpośredniej bliskości Sanktuarium Matki Boskiej na Wiktorówkach. Na polanie tej bywał Kardynał Karol Wojtyła – Papież Jan Paweł II.

Hala od niepamiętnych czasów była miejscem wypasu owiec i krów. Nazwę jej wywodzi się od nazwiska Rusinów, sołtysów z Gronia, którym została nadana przez króla Zygmunta III Wazę w roku 1628. Na Rusinowej Polanie zlokalizowana była osada pasterska licząca w połowie XX wieku 20 obiektów drewnianych – szałasów i szop. Wg zachowanych informacji, wypasano tam nawet do 400 owiec, choć bliższa wydaje się liczba 200. Osada ta zamieszkiwana była w części przez cały rok. Po utworzeniu Tatrzańskiego Parku Narodowego uznano, że wypas bydła i owiec na terenie Parku stanowi zagrożenie dla roślinności i stopniowo wprowadzono zakaz wypasu (ostatnie owce wypasał Jan Murzański nielegalnie w 1973 r.). Zabudowania osady pasterskiej zostały uznane za obiekty zabytkowe, co nie uchroniło ich od zniszczenia, dewastacji lub pożaru. Obecnie zachowało się w różnym stanie około 6 obiektów. W 1981 r. przywrócono ponownie wypas owiec - do 200 sztuk.

top

Copyright [c] 2006 turystyka.org.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Projekt graficzny SeeNet Agencja Interaktywna