Biały Dunajec Bukowina Tatrzańska Białka Tatrzańska Poronin Zakopane

Świnica (2301 m n.p.m.) – zwornikowy szczyt o dwóch wierzchołkach, różniących się wysokością o 10 m, w Tatrach Wysokich. Ma kształt szerokiej piramidy skalnej, jest ostatnim od zachodu wybitnym szczytem Tatr Wysokich i kapitalnym punktem widokowym.

Wierzchołki rozdziela przełęcz – Świnicka Szczerbina Niżna (2278 m n.p.m.). Punktem zwornikowym, przez który przebiega granica państwowa pomiędzy Polską a Słowacją jest jej główny wierzchołek. Szczyt leży w miejscu załamania się głównego grzbietu Tatr pod kątem prostym i odejścia bocznego łańcucha, przez który poprowadzono szlak Orlej Perci.

W grani głównej Tatr, najbliżej Świnicy, położone są: Walentkowa Przełęcz i Walentkowy Wierch (2156 m n.p.m.) w kierunku Liptowskich Murów oraz Świnicka Przełęcz i Pośrednia Turnia (2128 m n.p.m.) w kierunku Liliowej Przełęczy i Kasprowego Wierchu (Tatry Zachodnie). Boczny łańcuch schodzi ze Świnicy przez Gąsienicową Turnię (2279 m n.p.m.) na Zawrat. Szczyt Świnicy góruje nad trzema dolinami: Doliną Gąsienicową z Halą Gąsienicową, Doliną Pięciu Stawów w Polsce i Doliną Cichą (Tichá Dolina) na Słowacji. Dokładniej nad górnymi ich piętrami: Dolinką pod Kołem, Świnicką Kotlinką i Doliną Walentkową (słow. Kamenná Tichá). Próby zdobycia szczytu były podejmowane już na początku XIX wieku (Stanisław Staszic w 1805, próba nieudana). Jako pierwszy, na niższym wierzchołku, stanął ks. Józef Stolarczyk w 1849. Zdobywcą wyższego z wierzchołków został w 1867 przewodnik tatrzański Maciej Sieczka oraz Eugeniusz Janota, Bronisław Gustawicz i Stanisław Librowski. Pierwszego wejścia zimowego dokonał Jerzy Maślanka 30 grudnia 1907.

Świnica dostępna jest trasą z Kasprowego Wierchu, Hali Gąsienicowej: przez Przełęcz Liliowe lub Świnicką Przełęcz albo przez Zawrat z Doliny Pięciu Stawów Polskich lub Doliny Gąsienicowej.