Biały Dunajec Bukowina Tatrzańska Białka Tatrzańska Poronin Zakopane

Trasę na szczyt Kasprowego Wierchu pokonuje kolej linowo-kabinowa, wybudowana z inicjatywy prezesa Polskiego Związku Narciarskiego Aleksandra Bobkowskiego. Budowa kolei wywołała żywą dyskusję społeczną, protestowali przeciwko niej głównie działacze ochrony przyrody. Protest ten był tak duży, że po podjęciu decyzji o budowie kolei, do dymisji podała się cała ówczesna Narodowa Rada Ochrony Przyrody.

Była to pierwsza inwestycja tego typu w Polsce, a sześćdziesiąta na świecie. Składa się ona z dwóch niezależnych od siebie odcinków: z Kuźnic na Myślenickie Turnie i z Myślenickich Turni na Kasprowy Wierch. Na każdym odcinku na jednej linie zawieszone są dwa wagoniki - jeden poruszający się do góry, a drugi na dół. Inwestycja powstała w rekordowym tempie. Prace rozpoczęto 15 sierpnia 1935, a zakończono już 29 lutego 1936. Budową kierowali Medard Stadnicki i Borys Lange. Do wwożenia materiałów używano koników huculskich, a na 2-3 zmiany pracowało ok. 1000 osób z całej Polski. Budynki stacji dolnej w Kuźnicach, środkowej na Myślenickich Turniach i końcowej na szczycie Kasprowego zaprojektowali Anna i Alaksander Kodelscy.

Długość trasy wynosi przeszło 4293 metry. Kolejka pokonuje 936 m. różnicy poziomów, poruszając się po 6 podporach. Wagonik jedzie z szybkością 5 m/sek., przewożąc jednorazowo 32 osoby. Dziennie wywozi ona blisko 2500 osób, rocznie – ponad 600 tys. Co roku okresowe remonty wyłączają kolej z eksploatacji w maju i listopadzie, nie funkcjonuje ona także podczas silnego wiatru, oblodzenia i temperatury spadającej poniżej -28° C.